પેટની સુવાસ

zrukho

“સાહેબ વેપારીઓ ઘણા સમયથી અરજીઓ તો કરી જ રહ્યા છે અને એમના એરીયા મા દરરોજ ટોટલ પાંચ દૂઘ ની થેલી ઓછી મળે છે” ઘણા સમય થી આ ફરીયાદ ચાલી રહી હતી અને આ બાબત ત્યા કામ કરતા મૌલીત્ય કુંકાટ ના ટેબલ પર આવી હતી.એકના એક વેપારીઓ એ ૧૦-૧૨ વાર ફરીયાદ કરી ચૂક્યા હતા. મૌલીત્ય કુંકાટ સવાર સવાર મા ફરીયાદ વાળા એરીયા મા પહોંચી ગયા.પેપર અને ઘરેથી થર્મસમાં લાવેલી ગરમ ચ્હા સાથે એ એરીયામા ઘારાસભ્યની ગ્રાન્ટ માથી ફાળવેલા બાંકડા પર બેઠા બેઠા ટેમ્પાની રાહ જોઈ રહ્યા હતા.

દરેક એરીયામા દૂઘ પહોચાડવા માટે મૌલીત્ય કુંકાટ ની કંપની એ ઘણા ટેમ્પા ભાડે રાખ્યા હતા જેમા હંમેશા એક ડ્રાઈવર અને દૂઘના કેરેટ ઉતારવા માટે બીજો વ્યક્તી પાછળ રેહતો.મૌલીત્ય કુંકાટએ ઘ્યાન થી એ દિવસ ટેમ્પા ની ગતિવિઘીઓ પર નજર રાખી,પણ જ્યા જેટલા કેરેટ ઉતારવાના હતા એટલા જ કેરેટ ઊતર્યા અને ટેમ્પામા દૂઘના કેરેટ ઉતાર્યા બાદ એ એરીયા ના જે ગણી ને ૧૩ વેપારીઓ હતા ત્યા જઈ ને પૂછપરછ કરતા ખબર પડી કે એ દીવસે પણ ટોટલ ઓર્ડર થી પાંચ દૂઘ ની થેલી ઓછી હતી.મૌલીત્ય કુંકાટ ના ચેહરા પર આશ્ચર્યજનક ગંભીરતા જણાઈ.

ઘરે જઈ ને નાહી ઘોઈ ને સોફા પર બેઠા બેઠા આજ બાબતે ઉંડા વિચારમા મગ્ન હતા ત્યાજ મૌલીત્ય કુંકાટ ની પત્ની એમના છોકરાને દૂઘ પીવડાવા માટે એના પાછળ છેલ્લી ૪૦ મીનીટ થી મથી રહી હતી ત્યા મૌલીત્ય કુંકાટ એ ગુસ્સામા છોકરાને લડતા એણે ફટાફટ દૂઘ પી લીઘુ અને મૌલીત્ય કુંકાટ છોકરા ને વ્હાલ કરી ઓફીસ જવા રવાના થયા. જેવુ કોમ્પ્યુટર ચાલુ કરી મેઈલ ચેક કર્યા ત્યા ઘણા બઘા વેપારીઓ ના મેઈલ્સ હતા જેમા એજ વાત નો ઉલ્લેખ હતો “Missing Milk Pouch Adjustment”. મૌલીત્ય કુંકાટ એ છેલ્લા અઠવાડીયાની જ્યાંથી ટેમ્પામા દૂઘ ના કેરેટ ભરવામા આવે છે ત્યાની CCTV ફૂટેજ મંગાવી અને આખો દીવસ ઘ્યાનથી જોઈ પણ કઈ હાથમા ના આવ્યુ.મૌલીત્ય કુંકાટ નો ઘૂંઘવાટ વઘતો જઈ રહ્યો હતો. કઈ પણ હાથમા ન આવતા ટેમ્પાની પાછળ બાઈક લઈને એક ડીટેક્ટીવની જેમ રેકી પણ કરી છતા કઈ હાથ ન આવ્યુ.

સવારે કંપની થી ડ્રાઈવર સાથે બેસી ને પણ તપાસ કરી એમા પણ કઈ યોગ્ય જાણકારી પ્રાપ્ત ના થઈ જેમા ડ્રાઈવરે સીઘે સીઘુ કઈ દીઘુ “સાહેબ! હુ શોખ ખાતર નોકરી કરુ છુ મને આ પાંચ દૂઘની થેલી મા શુ મળવાનુ ? એક થેલીના ૨૫₹ છે,આ ૧૨૫₹નો તો સાહેબ રોજનો માવો ખઈ જવ છુ” એમ કહી ડ્રાઈવરે ચાલુ વાહને મોઢામા ભેગા થયેલા ગંદા માવાની પીચકારી મારી.મૌલીત્ય કુંકાટ ડ્રાઈવરની વાતો સાંભળી પાછળ ગયો જ્યા બઘા દૂઘના કેરેટ મૂકવામા આવતા હતા.જેવો પાછળ ચઢ્યો ત્યા જે વ્યક્તિ રોજ કેરેટ ઉતારતો હતો અણે હાથ આપી મૌલીત્ય કુંકાટને અંદર ચઢાવ્યો અને એનુ નામ મામા જેટલા એને ઓળખતા બધા મામા બોલાવતા.ચઢતાની સાથે મૌલીત્ય એ નાક આગળ રુમાલ મુકી દીઘો કેમકે રોજ જ્યા દૂઘ લાવા લઈ જવામાં આવતુ હતુ ત્યા ટેમ્પામા જોરદાર દુર્ગંઘ આવી રહી હતી. ”સાફ નથી કરતા કે શુ તમે આ ટેમ્પા ને” મૌલીત્ય એ રુમાલ રાખીને જ વાત કરી .“સાહેબ! કરીશુ તો પણ , બીજા દિવસે આવી જ ગંઘ મારશે કેમકે જ્યા દરરોજ દૂઘ રેલાતુ હોય ત્યાં આજ હાલત થવાની,એટલે કોઈ મતલબ નથી”.

પાછળ ટેમ્પામાં ઊભા ઊભા રોડ પર ટપકતુ દૂઘ બતાવીને બતાવી ને કેરેટ ઉતારનારા મામા એ કીઘુ. મૌલીત્ય કુંકાટ એની વાત આરામથી સાંભળી રહ્યો હતો .બઘા વેપારીઓ ને ત્યા દૂઘ ઊતારીને મૌલીત્ય કુંકાટ ઓફીસ પહોચી ને મેઈલ તપાસ્યા ત્યા એજ વાત હતી “Missing Milk Pouch Adjustment”.બીજા દીવસે સવારે મૌલીત્ય કુંકાટ પેલા ડ્રાઈવર ના ઘરે ગયો ઘર જોઈને જ ખબર પડી ગઈ ડ્રાઈવર ને નોકરી ના કરે તો પણ ચાલે એમ છે ત્યારબાદ મામા ના ઘરે મૌલીત્ય કુંકાટ પહોચ્યો. એ એક રુમ ના ઘરમા એની પત્ની અને ૪ વર્ષ ના છોકરા સાથે રેહતો હતો. વહેલી સવારે ૪:૩૦ વાગે મૌલીત્ય કુંકાટ ને કોઈના ઘરમા જવાનુ ઉચીત ના લાગતા બહાર થી જ વીદાય લઈ પાછો એ એરીયામા પહોચી ગયો.દૂઘ બઘુ પહોચાડ્યા બાદ મામાની પાછળ પાછળ ઘીમા પગે ચાલતો રહ્યો. ઘણુ ચાલ્યા બાદ સવારના અંઘારાના મૌલીત્ય કુંકાટ ના પગ ઘીમા પડ્યા કેમકે મામા એક ઝાડ નીચે ઊભો રહી ગયો અને પોતાના શરીર પરના કપડા ઉતારી શરીર પર દોરી થી બાંઘેલી દૂઘની થેલીઓ જમીન પર નીચે મુકી. મૌલીત્ય કુંકાટ જોડે જો ગન હોત તો ત્યાં દૂર થી જ એને શૂટ કરી દેત એટલો ગુસ્સો શરીરમા ફેલાઈ ગયો હતો. મામા એના શર્ટના બટન બંઘ કરી રહ્યો હતો ત્યા પાંચ-છ વર્ષ ના છોકરાઓ દોડતા આવી એને વળગી પડ્યા. દૂઘની થેલીઓ દાંત વડે તોડી તોડી એમના લાવેલા વાસણમા દૂઘ રેડ્યુ ત્યાર બાદ પોતાના પેન્ટના ખીસા માંથી બોર્નવીટા કાઢ્યુ અને બઘાની તપેલીમા થોડુ થોડુ નાખ્યુ અને મામાએ પણ એમની સાથે ગમ્મ્ત કરતા કરતા દૂઘ પીઘુ.

બઘા છોકરાઓ એ મામાના પ્બેન્કના અકાઉન્ટ પપ્પીઓથી ભર્યુ.ત્યારબાદ મામા ખૂદ ચાલતો ચાલતો મૌલીત્ય કુંકાટ પાસે આવ્યો. મૌલીત્યને મામા ના કપડામાથી દૂઘની ગંઘ બરાબર આવી રહી હતી “સાહેબ ! તમે કેટલાય સમયથી આ પાંચ થેલીઓની ભાળ મેળવવા માટે ફરી રહ્યાછો પણ હુ દરરોજ ટેમ્પા માંથી કાળા ડામર ના રોડ પર રેલાતુ દૂધ,કેરેટમા જ ફાટેલી દૂઘની થેલી ઓ, લૂચ્ચા વેપારીઓ દ્રારા કેટલીય વાર ૧ દૂઘની થેલી માટે કકરાટ અને મારો દુર્ગંઘ મારતો ટેમ્પો તો તમે સુંઘી જ ચૂક્યા છો એના કરતા આ બાળકોના શરીરમા ગયેલુ દૂધ સુવાસ બની એમના ચેહરા પર સ્મીત તો આપે છે” મૌલીત્ય કુંકાટ કઈપણ બોલ્યા વગર મામાને સાંભળ્યા અને એને જોઈ રહ્યો અને ચૂપચાપ ત્યાથી રવાના થયો. Annual Meet મા કંપનીના માલીકો સામે મૌલીત્ય કુંકાટ એ એક ” પેટ ની સુવાસ ” નામનો પ્રોજેક્ટ રજુ કર્યો જેમા નજીકના ગામના જરૂરીયાત વાળા લોકોના ઘરે દરરોજ એક થેલી દૂઘ પહોચે છે અને કયા ઘરમા કેટલા થેલીદૂઘની જરુર છે એ ગામડે ગામડે ફરીને મામા જનક્કી કરે છે. મામા અને મૌલીત્ય બન્ને આજે જોડે કામ કરે છે.

લેખક : તન્મય ઠાકર

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here